25/8 Etappe 9: Beaune - Cluny (93 km, 580 hm)

Na een avondje zwaar Bourgondisch tafelen, is het tijd om weer wat calorieën te verbranden!

(Echt Frans: slakken)

De verbranding kwam al snel op gang, want opweg naar het nabijgelegen Savigny-les-Baunes moest er kort maar stevig geklommen worden. We maakten een omweg naar dit dorpje om een kijkje te nemen bij de collectie van kasteelheer Michel Pont. De beste man had duidelijk een voorliefde voor techniek en snelheid, gezien de liefst negendelige tentoonstelling die te zien was op/in/rondom zijn Chateau.

Van oude Fiat Abarth racewagens en motoren tot een veld vol afgedankte straaljagers uit de koude oorlog, Monsieur Pont had er wel oren naar. Maar ook landbouwvoertuigen, stokoude brandweerwagens en zelfs een satelliet waren te vinden op het terrein. Na dik een uur te hebben rond gestruind, besloten we maar eens te vertrekken, maar niet zonder een kop koffie en een croissant natuurlijk. 

Terug richting Beaune wederom eerst een stukje omhoog door het bos om vervolgens af te dalen naar stad, waarbij we werden getrakteerd op een schitterend uitzicht over de wijnvelden. De route leidde ons vervolgens dwars door deze wijnvelden, waar inmiddels druk geoogst werd in de pekke zon. Pubers en arbeidsmigranten werkten zich in het zweet, terwijl de eigenaren met de buit over het eigenlijk voor fietsers bedoelde wegdek sjeesden. 

Bij een van de dorpjes langs deze route du vin, konden we nog net een baguette met Comtékaas en wat fruit scoren, voordat deze haar deuren sloot vanwege de siesta. 

(zoek Jeroen)

De rest van de etappe vormde eigenlijk een perfecte samenvatting van de afgelopen week. Na de wijnvelden volgde een stuk langs een kanaal, daarna een mooi stuk door de glooiende franse landerijen, en tot slot een perfect aangelegd fietspad over een oud treinspoor. Het geheel dus zeker niet vlak!

(tsjoek, tsjoek)

De benen (lees: knieën en zitvlak) waren intussen aan het einde van hun latijn, maar gelukkig was er een excentriek barretje langs het fietspad. Daar trok een ietwat dronken eigenaar een of ander schapenvel van een ijskist, zodat wij een paar lekkere cornetto's konden uitzoeken! Op die manier vormde de laatste 15 km geen probleem meer en rolden we zo het bos uit Cluny binnen. 

Een koude cola op het binnenplein van het hotel, samen met de laatste voorraad snacks gingen er wel in.

Dit was 'm dan voor mij, de tocht van ruim 850 km zit erop! Morgen uitrusten en bijkomen en dan neemt Jan Pieter het stokje over en rij ik terug naar IJsselstein. Bedankt voor alle reacties; Au revoir et merci!

(goed gedaan jochie)